100 Λέξεις σε 100 Ώρες για τη Σχεδία

Τίτλος: «Με μια σχεδία» Ανθολογία Μικροδιηγήματος «100 Λέξεις σε 100 Ώρες για τη Σχεδία»

Συγγραφέας: Ανθολογία

Εκδόσεις: Παρατηρητής της Θράκης

Σελίδες: 296

Περίληψη

Τα κείμενα που παίρναμε, από τις πρώτες μέρες του Διαγωνισμού, ήταν πολλά. Κάθε μέρα και περισσότερα. 200, 500, 1000, και συνεχίζαμε. Ριγούσαμε από χαρά. Ή μάλλον γελούσαμε. Μοιραζόμασταν κάτι υπέροχο. Ο κόσμος έγραφε όχι μόνο για να διακριθε. Έγραφε για τη Σχεδία για τη ζωή. Όλα τα κείμενα ήταν καλά. Δεν υπήρχαν κείμενα άσχημα ή μη ταιριαστά. Μέσα στις λέξεις κυλούσε η ελπίδα, η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα [...].

Στον παρόντα διαγωνισμό, ορίζοντας το όριο των 100 λέξεων, ζητήσαμε κείμενανπου διαβάζονταικι γράφονται «με μιαν ανάσα» και αποτυπώνουν λεκτικά τον τρόπο με τον οποίο οι συγγραφείς τιυς ανέπνευσαν την περιρρέουσα συλλογική ατμόσφαιρα στην πρόσφατη δυσχέρειά της. Κείμενα των οποίων η αξλια συνίσταται καταρχήν στον σκοπό της συγγραφής τους: την αλληλεγγύη [...]

Η σμμτοχή στον Διαγωνισμό υπήρξε εντυπωσιακή, όχι μόνο ως προς το πλήθος των συμμετοχών αλλά και ως προς τη «βιοποικιλότητά» της, δηλαδή ως προς τα θέματα, τις διάφορες αφηγηματικές τεχνικές, τις γλωσσικές ιδιαιτερότητες, την ηλικία των συμμετεχόντων, το φύλο, τη γεωγραφική τους κατανομή το κοινωνικό και το μορφωτικό τους υπόβαθρο. Τη μερίδα του λέοντος, όπως ήτα λίγο-πολύ αναμενόμενο, έλαβαν κείμενα που είτε απευθείας είτε μέσω (λγότερο ή περισσότερο έμμεσων) υπαινιγμών επεξεργάστηκαν θεματικά την περίφημη σχεδία, με την οποία ο Οδυσσέας εγκατέλειψε το νησί της Καλυψώς, επιβεβαιώνοντας εμφατικά το γεγονός πως η «Οδυσσέως σχεδίη» είναι πολλά περισσότερο απόμια σχολική ανάμνηση∙ αποτελεί ζώσα λογοτεχνική μνήμη που εξακολουθεί να τροφοδοτεί τη φαντασία και τη λογοτεχνική γραφή [...]. (Από το οπισφόφυλλο του βιβλίου)

Αγαπημένη Φράση

«Ήταν τα σχέδια της ζωής μου.

Η σχεδία σωτηρίας μου.

Και χαμογέλασα.

Γιατί σήμερα είναι μια καινούρια μέρα.»

Προσωπικές Σκέψεις

Θα ήθελα να διαχωρίσω τις σκέψεις μου για αυτό το βιβλίο σε δύο μέρη. Το πρώτο αφορά την έμπνευση και την πρωτοβουλία των ανθρώπων αυτών. Πρόκειται για μια ιδέα που προέκυψε στις αρχές της καραντίνας, σκεπτόμενοι τους ανθρώπους που δεν έχουν σπίτι και επομένως δεν θα μπορούσαν να τηρήσουν το #μένουμεσπίτι. Έτσι, ξεκίνησε ένας διαγωνισμός μικροδιηγήματος, ώστε να εκδοθεί το συγκεκριμένο βιβλίο και με τα έσοδά του να υποστηριχθεί και ενισχυθεί το έργο του Περιοδικού Σχεδία και οι ζωές των άστεγων συνανθρώπων μας. Πρόκειται για μια υπέροχη κίνηση, που με συγκίνησε και με έκανε να νιώσω υπερήφανη για την ανθρωπιά και την ενσυνείδηση των αρμοδίων, και ας μην τους γνωρίζω προσωπικά. Ωστόσο, πραγματικά, δεν μπορώ να ξέρω αν οι άνθρωποι, που αποφάσισαν να ασχοληθούν με όλον αυτόν τον τεράστιο όγκο δουλειάς και διαλογής κειμένων, είχαν σκεφτεί ποτέ ότι θα κατέληγαν σε αυτό το εξαίσιο αποτέλεσμα!

Και εδώ περνάμε στο δεύτερο μέρος των σκέψεών μου. Πήρα στα χέρια μου ένα βιβλίο, που ήξερα ότι περιλαμβάνει πολλά κείμενα (502 για την ακρίβεια) με κεντρικό θέμα τη «Σχεδία». Όσο διάβαζα τις ιστορίες των συμμετεχόντων εντυπωσιαζόμουν όλο και περισσότερο∙ και όχι μόνο από την κάθε ιστορία ξεχωριστά (πραγματικά ξεχώρισα αρκετές που μου έκοψαν την ανάσα), αλλά και από όλες μαζί ταυτόχρονα. Εκτυλίσσονταν μπροστά στα μάτια μου 502 εντελώς διαφορετικές οπτικές για τη λέξη «Σχεδία»... σχεδία ατομική, κοινωνική, αληθινή, φανταστική, μέσα σε δωμάτια καραντίνας, στη θάλασσα, στην πόλη, με έναν μόνο επιβάτη, με πολλούς ή και κανέναν... Πραγματικά, είναι απίστευτο πόσες μορφές μπορεί να πάρει μια μόνο λέξη. Κείμενα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά τόσο όμορφα εναρμονισμένα γύρω από έναν καλό σκοπό.

Σύσταση

Προτείνω αυτό το βιβλίο σε όλους ανεξαιρέτως! Όχι μόνο γιατί με την αγορά του βάζουμε και εμείς ένα λιθαράκι σε έναν τόσο ιερό σκοπό, αλλά και γιατί κανένας μας μέχρι τώρα δεν έχει ταξιδέψει σε τόσα πολλά μέρη με μια μόνο σχεδία μέσα σε λίγες μόνο σελίδες.